Σύμφωνα με τον Τούρκο καθηγητή Δρ. Ενγκίν Μπερμπέρ, ο Μεταξάς, στον οποίο προσφέρθηκε η διοίκηση των Στρατιών της Μικράς Ασίας, δεν δέχτηκε τη θέση επειδή έβλεπε τις πραγματικότητες της γεωγραφίας της Ανατολίας. Για να προχωρήσει ένας στρατός στο εσωτερικό της Ανατολίας σημαίνει ότι θα απομακρυνθεί χιλιάδες χιλιόμετρα από τις γραμμές ανεφοδιασμού. Δεν υπάρχουν δρόμοι, δεν υπάρχουν υποδομές και το κλίμα είναι σκληρό. Επιπλέον, σκεφτείτε ότι ο υποχωρών στρατός προχωρά εξαντλώντας τους πόρους του.
Η Ελλάδα στάλθηκε στην Ανατολία από τις Δυνάμεις της Αντάντ. Φυσικά, η Ελλάδα ήταν πολύ πρόθυμη γι' αυτό. Διότι, σε μια εποχή που οι αυτοκρατορίες διαλύονταν και τα έθνη-κράτη ανέβαιναν, η κυβέρνηση Βενιζέλου επιδίωκε το όνειρο της επανίδρυσης μιας μεγάλης ελληνικής αυτοκρατορίας. Το αποτέλεσμα ήταν η απογοήτευση. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με την απόφαση που ελήφθη στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων, η Ελλάδα στάλθηκε στην Ανατολία για να πραγματοποιήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που οι Συμμαχικές Δυνάμεις είχαν αποτύχει να ολοκληρώσουν.
Απόψεις από την
Η Ιστορία δεν είναι ασπρόμαυρη. Και αν θέλουμε πραγματικά να είμαστε τίμιοι, τότε πρέπει να δεχτούμε ότι ούτε οι βασιλόφρονες ούτε οι κομμουνιστές έχουν «καθαρά χέρια». Ό,τι εγκληματικά λάθη, διχασμό και εθνικές καταστροφές χρεώνεται η μία πλευρά, άλλο τόσο βαριές ιστορικές ευθύνες κουβαλά και η άλλη.
1. Ναι, οι βασιλικοί φέρουν βαριές ευθύνες Ο Εθνικός Διχασμός διέλυσε τη χώρα. Η παράδοση του Ρούπελ και της Ανατολικής Μακεδονίας το 1916 ήταν εθνικός εξευτελισμός. Η σύγκρουση παλατιού–Βενιζέλου αποσταθεροποίησε το κράτος. Η επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου το 1920 απομόνωσε διπλωματικά την Ελλάδα. Η Μικρασιατική Καταστροφή ήταν αποτέλεσμα τραγικών πολιτικών και στρατιωτικών λαθών. Η χούντα του Ιωαννίδη το 1974 πρόδωσε την Κύπρο με το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και άνοιξε τον δρόμο στον «Αττίλα». Αυτά είναι αδιαμφισβήτητα, αλλά η Ιστορία δεν σταματά εκεί.
2. Οι κομμουνιστές ήταν «με τον ελληνισμό» ή με τη Μόσχα; Ας μιλήσουμε καθαρά. Το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα δεν λειτουργούσε με γνώμονα τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας. Λειτουργούσε με βάση τις στρατηγικές επιδιώξεις της Σοβιετικής Ένωσης και της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Και αυτό φάνηκε επανειλημμένα.
3. Η Σοβιετική Ένωση συνεργάστηκε με τον Χίτλερ το 1939. Αυτό είναι ιστορικό γεγονός, όχι «δεξιά προπαγάνδα». Το Σύμφωνο Μολότοφ–Ρίμπεντροπ μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης υπεγράφη τον Αύγουστο του 1939, περιλάμβανε μυστικά πρωτόκολλα διαμελισμού της Ανατολικής Ευρώπης, οδήγησε σε κοινή κατοχή της Πολωνίας από Ναζί και Σοβιετικούς. Για σχεδόν δύο χρόνια η Μόσχα προμήθευε τη Γερμανία με πρώτες ύλες, οι δύο ολοκληρωτισμοί, οι δύο χούντες δηλαδή, κόκκινη και μαύρη συνεργάζονταν πρακτικά, και πολλά κομμουνιστικά κόμματα διεθνώς μαζί και το Ελληνικό ακολουθούσαν τη γραμμή ότι ο πόλεμος ήταν «ιμπεριαλιστικός», ναι η όχι? (διαβάστε Ριζοσπάστη αν είστε του όχι!) Αυτό άλλαξε μόνο όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε στην ΕΣΣΔ το 1941. Άρα όσοι παρουσιάζουν τη Σοβιετική Ένωση σαν διαρκές και απόλυτο αντιφασιστικό φρούριο από το 1939, αποκρύπτουν συνειδητά το πρώτο κομμάτι του πολέμου.
4. Ποια ήταν η στάση του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος το 1940? Εδώ χρειάζεται ακρίβεια και όχι μύθοι. Όταν η φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα το 1940 το ελληνικό κράτος μπήκε σε εθνικό πόλεμο άμυνας, αλλά το ΚΚΕ βρισκόταν στον κόσμο του μιας και ο Ζαχαριάδης έστειλε το γνωστό πρώτο γράμμα που καλούσε σε αντίσταση κατά των Ιταλών και χαρακτήριζε τον πόλεμο εθνικο-απελευθερωτικό, αλλά από την άλλη όμως ακολούθησαν και άλλα γράμματα, αμφισβητούμενα αλλά ιστορικά υπαρκτά, με πιο συμβατή γραμμή προς τη σοβιετική θέση περί «ιμπεριαλιστικού πολέμου». Αυτό δείχνει ακριβώς τη διπλή πίεση, εθνική πραγματικότητα από τη μία, σοβιετική κομματική γραμμή από την άλλη.
5. Στη Γιάλτα το 1944-45 η Ευρώπη μοιράστηκε ουσιαστικά σε σφαίρες επιρροής μεταξύ Στάλιν και Τσόρτσιλ, ναι η όχι? Η Ελλάδα πέρασε στη βρετανική σφαίρα επιρροής και ο Στάλιν το αποδέχθηκε. Κι όμως, η ελληνική κομμουνιστική ηγεσία μπήκε σε σύγκρουση που οδήγησε στον Εμφύλιο. Γιατί? Τι αποσκοπούσε? Μήπως ήταν μια πολιτική δύναμη που κυριαρχούσε ποσοστιαία στις προτιμήσεις όλων των Ελλήνων ή του άντε 20-25% βαριά-βαριά των τότε Ελλήνων που έχαψαν τα ψέματα της Σοβιετικής προπαγάνδας περί λαϊκής κυριαρχίας? Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες χιλιάδες νεκροί, κατεστραμμένα χωριά, πολιτικό μίσος δεκαετιών, οικονομική καθυστέρηση μιας ήδη κατεστραμμένης από τον Β! Παγκόσμιο πόλεμο Ελλάδας και εθνικός διχασμός που στοίχειωσε και στοιχειώνει τη χώρα για γενιές. Έσυρε το ΚΚΕ τη χώρα σε έναν πόλεμο που δεν μπορούσε να κερδίσει και που τελικά εξυπηρέτησε ξένες ιδεολογικές στρατηγικές περισσότερο από τα ελληνικά συμφέροντα? Αυτό είναι απολύτως θεμιτή ιστορική κριτική (που ούτε καν την αναφέρετε στο ποιηματάκι σας παραπάνω) που είναι εντελώς μονόπλευρη και βγαλμένη από τα υπόγεια του Περισσού!
Ποιο είναι το δικό μου τελικό συμπέρασμα ως Ελληνίδα και όχι ως δοσολογικό πιόνι της συγχωρεμένης Σοβιετίας? Το συμπέρασμά μου είναι ότι δεν γίνεται να παρουσιάζονται οι κομμουνιστές σαν άσπιλοι πατριώτες και όλη η άλλη Ελλάδα σαν «προδότες». Φυσικά ούτε γίνεται να σβήνονται ο Εθνικός Διχασμός, η Μικρασιατική Καταστροφή, το Ρούπελ, η Κύπρος του 1974. Η αλήθεια είναι πικρή μιας και οι βασιλόφρονες έκαναν ιστορικά εγκλήματα και τεράστια εθνικά λάθη αλλά και οι κομμουνιστές επίσης έβαλαν πολλά κερασάκια στην τούρτα και μάλιστα επανειλημμένα, βάζοντας την ιδεολογία και τη σοβιετική στρατηγική πάνω από την εθνική συνοχή. Και οι δύο πλευρές συνέβαλαν στον διχασμό που αιματοκύλισε την Ελλάδα στον 20ό αιώνα. Αυτό είναι το δύσκολο αλλά έντιμο συμπέρασμα της Ιστορίας και αν έφερα μια αντίδραση στα γραφόμενα σας ήταν για τον απλό λόγο, ότι δηλαδή γράφετε με μένος εναντίον της μιας πλευράς αλλά σφυρίζετε αδιάφορα για την άλλη πλευρά μιας και δεν διάβασα πουθενά τη γνώμη σας για τα δοσιλογικά πεπραγμένα των "άλλων" που μάλλον λατρεύετε σβήνοντας ιστορικά γεγονότα που είναι πλέον γνωστά σε όλους και όλες μας!
Τουλάχιστον αυτοί που λέτε, οι Εθνικόφρονες ήταν στην πρώτη γραμμή πάντα και έχυναν το αίμα τους για την πατρίδα, ενώ οι “άλλοι”, ως μόνιμοι δοσίλογοι, μοίραζαν προκηρύξεις γραμμένες από τον Λένιν και εκτελούσαν εντολές της σοβιετικής χούντας, χύνοντας το αίμα τους για έναν ξεφτιλισμένο κόκκινο δικτάτορα που εν τέλει κατέστρεψε τη Ρωσική Αυτοκρατορία και όλες τις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ! (υπενθύμιση, ο Λένιν ψόφησε στις 21 Ιανουαρίου 1924, δυο χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή, σε ηλικία 53 ετών, με επίσημη αιτία θανάτου τα διαδοχικά εγκεφαλικά επεισόδια, πιθανότατα από τις κατάρες των Ελλήνων Μικρασιατών Χριστιανών που έχασαν τη ζωή τους, τις περιουσίες τους και ότι είχαν και δεν είχαν! Μέσα σε αυτούς και αυτές ήταν και η προγιαγιά και προπάππους μου, οι οποίοι μετέφεραν στα παιδιά τους την προδοσία Ελληνόφωνων Εφιαλτών που έζησαν και είδαν με τα μάτια τους!) Οι δοσίλογοι αυτοί ανήκαν τότε στο “Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας”, μετέπειτα ΚΚΕ (εξωτερικού), για όσους κάνουν ότι δεν θυμούνται και σφυρίζουν ηλίθια στη λέξη “εξωτερικού”, που τα λέει όλα! Κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, οι ελληνόφωνοι σοβιετικοί δοσίλογοι κομμουνιστές μοίραζαν προκηρύξεις και εξέδιδαν κείμενα εναντίον της μικρασιατικής εκστρατείας. Η θέση τους ήταν ολόιδια με αυτά που λέει παραπάνω το Χασανάκι από τη Μογγολία (Ω! Τι περίεργο!!!), δηλαδή ότι ο πόλεμος στη Μικρά Ασία ήταν “ιμπεριαλιστικός” και εξυπηρετούσε συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων και της ελληνικής αστικής τάξης, όχι των στρατιωτών ή του λαού, και καλούσαν σε τερματισμό της εκστρατείας, ζητούσαν επιστροφή των φαντάρων, έκαναν αντιπολεμική προπαγάνδα και μοίραζαν προκηρύξεις μέσα ή κοντά σε στρατιωτικές μονάδες. Ιμπεριαλιστικός πόλεμος σε 1.200 περίπου πόλεις της Μικράς Ασίας που ιδρύθηκαν από Έλληνες και κατοικούνταν από Έλληνες, μέχρι που φάνηκε η μογγολική βάρβαρη φυλή από τα βάθη της Ασίας και τους ξερίζωσε διά της βίας! Δεν πήγαμε σε ξένα εδάφη δηλαδή, πήγαμε ως απελευθερωτές καθαρά ελληνικών εδαφών, τα οποία εκλάπησαν διά της βίας από αυτή τη βάρβαρη μογγολική νομαδική φυλή που ονομάστηκε τουρκική αργότερα! Οι κατηγορίες δοσιλογισμού υπήρχαν από τότε αλλά και σήμερα, και αυτές είναι κατηγορίες προδοσίας που σε όλα τα κράτη επιφέρουν την ποινή του θανάτου με εκτέλεση στα 10 μέτρα, διότι η δράση αυτή υπονόμευε το μέτωπο. Το θέμα παραμένει μέχρι σήμερα ιστορικά και πολιτικά φορτισμένο και η ποινή συνεχίζει να ισχύει για τους απογόνους αυτών των προδοτών και δοσίλογων. Από τη μία η λενινιστική αυτή προπαγάνδα (πέμπτη φάλαγγα εντός των τειχών), που έδινε εκατομμύρια σε χρυσές λίρες με οπλισμό προς ενδυνάμωση του στρατού υπό τον Κεμάλ Ατατούρκ, επιδίωκε την εναγκαλισμό της νέας Τουρκίας στο κομμουνιστικό τους άρμα και τον έλεγχο των Στενών, μέχρι και την έξοδό τους στο Αιγαίο. Ιστορικά τεκμηριώνεται ότι κυκλοφορούσαν αντιπολεμικές προκηρύξεις και άρθρα στον κομματικό Τύπο, ιδιαίτερα στον “Ριζοσπάστη”, και όλες οι άλλες παπαρολογίες περί ιμπεριαλιστικού πολέμου τα ακούμε βερεσέ, εξ' ου και η κατάντια των δοσίλογων να σέρνονται στο 6% σήμερα και στην εξαφάνιση σε μερικά χρόνια στο μέλλον. Η Ιστορία έγραψε και είναι αμείλικτη προς όλους τους προδότες και δοσίλογους που έδρασαν σε ελληνικά χώματα!»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου