Σύμφωνα με τον Τούρκο καθηγητή Δρ. Ενγκίν Μπερμπέρ, ο Μεταξάς, στον οποίο προσφέρθηκε η διοίκηση των Στρατιών της Μικράς Ασίας, δεν δέχτηκε τη θέση επειδή έβλεπε τις πραγματικότητες της γεωγραφίας της Ανατολίας. Για να προχωρήσει ένας στρατός στο εσωτερικό της Ανατολίας σημαίνει ότι θα απομακρυνθεί χιλιάδες χιλιόμετρα από τις γραμμές ανεφοδιασμού. Δεν υπάρχουν δρόμοι, δεν υπάρχουν υποδομές και το κλίμα είναι σκληρό. Επιπλέον, σκεφτείτε ότι ο υποχωρών στρατός προχωρά εξαντλώντας τους πόρους του.
Υπάρχουν μέρες που η επικαιρότητα μοιάζει σαν να εκπέμπει διαρκώς το ίδιο σήμα: ένταση, εκνευρισμός, απειλή, βία. Άνθρωποι που ξεσπούν χωρίς φρένο, καβγάδες που γίνονται επιθέσεις, καθημερινές σκηνές που πριν από λίγα χρόνια θα προκαλούσαν σοκ και τώρα περνούν σχεδόν σαν αναμενόμενο κομμάτι της ημέρας. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο: όχι μόνο ότι αυξάνονται τα βίαια περιστατικά, αλλά ότι αρχίζουμε να τα εντάσσουμε στην κανονικότητά μας.
Βίντεο ΣΟΚ! Η τότε πρόεδρος τής Ελληνικής Βουλής Άννα Ψαρούδα Μπενάκη, προλέγει την καταστροφή τής Ελλάδος στον νεοδιοριζόμενο πρόεδρο τής Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια. Προφήτισσα ή κάτι άλλο;
Ο Πρόεδρος Της Δημοκρατίας κατά την ορκωμοσία του τον Φεβρουάριο του 2005 αποδέχεται:
1)Τον Περιορισμό της Εθνικής μας Κυριαρχίας,
2) Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές και θα παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων.
3) Και ότι η δημοκρατία θα δοκιμαστεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης.
Το 1971 ο Σάχης του Ιράν παρέθεσε το πιο πολυτελές και σουρεαλιστικό πάρτι της ιστορίας στην Περσέπολη. Με κυρίως πιάτο ψητά παγώνια και επιδόρπιο την αλαζονεία. Εκείνη που σε λιγότερο από μια δεκαετία καθοδήγησε την ισλαμική επανάσταση αλλά και τη δική του εξορία.
Την πολύπλευρη και καθοριστική στήριξη που παρείχε η Σοβιετική Ρωσία στον Μουσταφά Κεμάλ κατά «τον αγώνα της ανεξαρτησίας της Τουρκίας» (το 1922 επί της Ελλάδας) επισήμανε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του σε τουρκικό δίκτυο.
Μνήμη… χρυσάφι!
Τους τελευταίους μήνες, ο κόσμος της τεχνολογίας βρίσκεται αντιμέτωπος με άνευ προηγουμένου ελλείψεις μνήμης που αφορούν τόσο τις NAND που χρησιμοποιούνται στους SSD, όσο και τις DRAM που καλύπτουν τη RAM επηρεάζοντας βέβαια και τις κάρτες γραφικών, η αξία των οποίων έτσι κι αλλιώς είχε εκτοξευτεί νωρίτερα μέσα στη χρονιά.
Το σωστό κομμάτι μοσχάρι για κάθε συνταγή κάνει τη διαφορά στο γευστικό αποτέλεσμα. Άλλο κομμάτι είναι ιδανικό για σιγομαγείρεμα, άλλο για σχάρα και άλλο για κιμά ή σούπα. Στον οδηγό που ακολουθεί συγκεντρώσαμε τα πιο δημοφιλή μέρη του μοσχαριού, τον καλύτερο τρόπο μαγειρέματός τους και ενδεικτικές τιμές αγοράς, ώστε να γνωρίζουμε τι ζητάμε στον κρεοπώλη και ποια επιλογή ταιριάζει στο φαγητό που θέλουμε να ετοιμάσουμε.
Η έννοια της δουλείας διόδου έχει επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια, καθώς ιδιοκτήτες, μηχανικοί και συμβολαιογράφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν σύνθετες καταστάσεις σε εκτός σχεδίου περιοχές. Όταν εφαρμόζεται σωστά, εξασφαλίζει πρόσβαση και προστατεύει την αξία των περιουσιών. Όταν όμως χρησιμοποιείται χωρίς πλήρη γνώση του νομικού πλαισίου, μπορεί να οδηγήσει σε αδιέξοδα, ακυρωμένες άδειες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μέχρι και σε οικονομική καταστροφή όσων εμπλέκονται.
Τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται σε εξέλιξη η εξαιρετικά εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ του Ισραήλ και της παλαιστινιακής εθνικιστικής οργάνωσης Χαμάς στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, καθώς με τη διαμεσολάβηση του Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός. Την ίδια ώρα οι χώρες που αναγνωρίζουν πλέον ως ανεξάρτητο το Κράτος της Παλαιστίνης φθάνουν τις 157 επί συνόλου 196 που είναι μέλη του ΟΗΕ, με την Ελλάδα να βρίσκεται σε αυτές που θεωρούν πως δεν υπάρχουν καλύπτονται πλήρως ακόμη οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Πώς όμως φτάσαμε στην ίδρυση του Ισραήλ το 1948 και γιατί η Παλαιστίνη δεν απέκτησε ταυτόχρονα δικό της κράτος εκείνη την εποχή αν και αυτό προέβλεπε το σχέδιο του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών;
Tου Θάνου Τζήμερου
Σκάνδαλο, όπως μας ενημερώνουν τα λεξικά είναι "συμπεριφορά, πράξη ή γεγονός που αντίκειται ή αντιτίθεται στα γενικώς παραδεκτά και προκαλεί στο κοινωνικό σύνολο αγανάκτηση, αναστάτωση ή αντιδράσεις". Ως προς το δεύτερο σκέλος, ο ΟΠΕΚΕΠΕ όντως προκάλεσε αντιδράσεις. Αυτές όμως δεν οφείλονται στο ότι η διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων από τον κάθε Λευτέρη και τον κάθε Μάκη αντέκειτο στα γενικώς παραδεκτά. Το "μοντέλο" ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν και είναι το γενικώς παραδεκτό μοντέλο "λειτουργίας" της χώρας την Μεταπολίτευση. Ο μέσος Νεοέλληνας, όπως είχα πει στην κύκνεια τηλεοπτική μου παρουσία το βράδυ των εκλογών του 2023, δεν θέλει λιγότερη διαφθορά, αλλά περισσότερες ευκαιρίες να συμμετέχει σ΄ αυτή. Γι’ αυτό και ο σάλος για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: μα αυτοί οι μπαγάσηδες οι Κρητικοί να τσεπώσουν τόσα μύρια; Κι εμείς τι είμαστε; Μ…..ς;
Όλοι λέμε ότι θέλουμε το καλό των παιδιών μας. Να είναι ευγενικά, πειθαρχημένα, να ακούν.
Όμως η γυναίκα που άλλαξε ότι ξέραμε για την εκπαίδευση, προειδοποίησε κάτι που ακόμα και σήμερα ακούγεται ριζοσπαστικό.
Μη μεγαλώνεις παιδιά που απλώς υπακούν. Μεγάλωσε παιδιά που σκέφτονται που επιλέγουν, που δημιουργούν.
Η υπακοή έλεγε, μπορεί να είναι άνετη για τους μεγάλους αλλά επικίνδυνη για τη ψυχή των μικρών. Γιατί ένα παιδί που μαθαίνει να υπακούει τυφλά, εύκολα θα γίνει ένας ενήλικας που φοβάται να αμφισβητήσει. Που ακολουθεί χωρίς να κρίνει. Που δεν τολμά να αλλάξει τίποτα.
Η Μοντεσσόρι πίστευε σε μια εκπαίδευση όπου το παιδί μαθαίνει από την ίδια τη ζωή:
1.Να κάνει λάθη και να σηκώνεται.
2.Να επιλέγει και να αναλαμβάνει ευθύνη.
3.Να νιώθει ότι έχει φωνή και αξία όχι μόνο όταν υπακούει, αλλά όταν τολμά να είναι ο εαυτός του.
(Διαβάστε τα αποφθέγματά της παρακάτω)
Η αλήθεια είναι ότι εν Ελλάδι και ειδικά αν είσαι και αρεστός στο σύστημα σίγουρα δεν θα χαθείς. Τι και αν στα νιάτα σου ήσουν λίγο επαναστάτρια και καταπολεμούσες το κράτος!!!
Του Άγη Βερούτη
Στις τελευταίες ημέρες, και μετά από τη δημοσίευση της έκθεσης Ντράγκι, είναι ξεκάθαρο ότι η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 (τέτοιες μέρες του χρόνου ήταν) είχε αρνητική επίπτωση στην ευρωπαϊκή οικονομία, η οποία κυμαίνεται γύρω στο - 20% έναντι αυτού που θα ήταν σήμερα η Ευρώπη αν είχε συνεχίσει να μεγαλώνει τις εθνικές οικονομίες της ως προ της κρίσης.
Για την Ελλάδα φυσικά η επίπτωση είναι κατά πολύ χειρότερη, καθώς 16 χρόνια μετά δεν έχουμε ακόμη επιστρέψει στα προ κρίσης επίπεδα. Εάν, δε, υπολογίσουμε και την επίδραση του πληθωρισμού στα μεγέθη, έχουμε ακόμα δρόμο για να ξαναγυρίσει η αγοραστική δύναμη του Έλληνα στα προ κρίσης επίπεδα.
